Taniec to radość i zdrowie

Psychoterapia tańcem i ruchem staje się coraz bardziej popularna. Wykorzystuje się ją w pracy zarówno z dziećmi, dorosłymi i osobami starszymi. Terapię stosuje się grupowo i indywidualnie, a korzystają z nich osoby cierpiące na takie schorzenia jak: nadpobudliwość psychoruchowa, autyzm, zaburzenia lękowe i depresyjne, nerwice, zaburzenia jedzenia takie jak anoreksja, bulimia czy kompulsywne objadanie się. Terapia tańcem i ruchem pomaga na: zaburzenia osobowości, choroby psychiczne takie jak: schizofrenia, mania, depresja, uzależnienia, SM, choroba Parkinsona, choroba Alzhaimera, choroby onkologiczne, epilepsję, upośledzenie lekkie oraz osobom, które przechodzą w życiu kryzys lub też są w żałobie. Sesja w zakresie terapii tańcem i ruchem ma przebieg podobny do werbalnej sesji psychoterapeutycznej. Jednak podczas niej terapeuta jak i osoby leczone posługują się językiem ciała. Wcześniejsze doświadczenie taneczne nie jest potrzebne, bo podczas psychoterapii nie ma nauki sekwencji tanecznych.

W terapii najważniejsze jest wsłuchanie się we własne ciało i pozwolenie mu na ruch. Pracuje się z nimi poprzez różne doświadczenia ruchowe proponowane przez terapeutę Można pracować z muzyką lub w ciszy, która pozwala na odnalezienie własnego rytmu, samodzielnie, w parach i w grupach. Terapeuta tańcem i ruchem może czerpać inspiracje z takich technik ruchu i tańca jak: improwizacje, ruch autentyczny, Body mind centering, wizualizacja w ruchu, prace z rozwojowymi wzorcami ruchowymi, doświadczenie różnych jakości ruchu oraz tańce w kręgu.

Jest to odmiana terapii ruchowej, która jest sposobem na komunikację z osobami chorymi psychicznie. Ponadto, urozmaica ona życie osób niewidomych i głuchych. Jest elementem rehabilitacji pourazowej i powypadkowej, podczas gdy ruchy są ograniczone, a koordynacja ruchowa została zachwiania. Leczenie tańcem pomaga wyrażać emocje i rozładowywać napięcia mięśni. Terapia tańcem dzieciom z porażeniem mózgowym pomaga nabrać sił fizycznych, poprawia ich kondycję ruchową, a także dostarcza im przyjemnych doznań ruchowych. Ta forma terapii sprawdza się nie tylko w przypadku dzieci.

Pomaga również osobom starszym, po urazach oraz wypadkach. Jest używana w przypadkach osób zamkniętych w sobie, wymagających długotrwałej rehabilitacji lub takim, którym grozi trwałe kalectwo. Psychoterapia tańcem i ruchem opiera się na założeniu, że w ciele człowieka zawarta jest jego cała historia, osobowość i stan emocjonalny. Dlatego też przez ciało człowiek może się zmienić i uzdrowić. Metodę tę z sukcesem wykorzystuje się w przypadku osób cierpiących na różnego rodzaju zaburzenia i w pracy z ludźmi zdrowymi, którzy chcą rozwijać i coraz pełniej wyrażać siebie i swoje uczucia oraz emocje.

Psychoterapia Tańcem i Ruchem powstała około 1940 roku na terenie Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych i należy do nurtu terapii poprzez sztukę. Obejmuje prace w obszarach komunikacji niewerbalnej, psychologii rozwojowej i analizy ruchu.

Jest pewien mało znany rodzaj tańca, który jest swoistą terapią. System terapeutyczny zwany Biodanza stworzyła pewna Argentynka. System ten ma umożliwić powrót do pierwotnej formy tańca, która wyraża jedność duszy i ciała człowieka. Jest to jedna z odkrywanych na nowo form psychoterapii. W skład systemu wchodzą elementy samby i candomle. Taniec wyzwala energię emocjonalną i uwalnia napięcie mięśniowe. Sprzyja to swobodnemu przepływowi energii przez organizm. Terapię nazwaną „święty taniec” opracował profesor Wosien z kliniki w Monachium. Ruchy tego tańca przypominają chińskie tai-chi. Pozwalają one, aby ciało i umysł odczuły jedność psychofizyczną. Taniec leczy, a nazywa się to choreoterapią. Jest to aktywna praca z ciałem poprzez taniec i ruch, a temu towarzyszy różnorodna muzyka. Choreoterapia ma wiele zalet, a najważniejsze to: otwarcie się na siebie i swoje potrzeby, zwiększenie świadomości siebie – rozpoznanie i bezpieczne wyrażanie uczuć, świadomość własnego ciała, jego potrzeb i granic, akceptacja siebie i swojego ciała, wzrost poczucia własnej wartości i pewności siebie, stworzenie możliwości do odreagowania napięcia i stresu, uspokojenie, rozluźnienie, ale też wzrost energii życiowej, wzrost sprawności fizycznej i ruchowej a także poprawa kontaktów interpersonalnych w relacjach z ludźmi i tworzenie spójnej osobowości i integracji psychofizycznej. Warsztaty terapii tańcem prowadzą do wzrostu radości życia i energii.

Wielu ludzi znienawidziło siłownię za wysiłek fizyczny, który nie ma żadnego sensownego podtekstu, oprócz przekonania o konieczności utrzymania dobrej kondycji lub zrzucenia zbędnych kilogramów. Te argumenty często jednak na dłuższą metę nie wystarczą i potrzeba czegoś głębszego. Jeśli jesteśmy w takim posiłownianym dołku, warto pomyśleć o tańcu, który również może być sposobem na spalenia tkanki tłuszczowej i utrzymanie kondycji. Taniec potrzebuje regularnych i pewnych ruchów. W celu ich wykonywania potrzeba pewnego wysiłku. Taki umiarkowany wysiłek spowoduje spalanie tkanki tłuszczowej oraz pozwoli ćwiczyć mięsień sercowy. Treningi taneczne trwają zwykle od godziny do półtorej. Przez ten czas tancerze spalają kalorie, ćwiczą mięśnie, tym samy zachowując kondycję i sylwetkę.

Dzieje się to na podobnej zasadzie jak w przypadku uprawiania aerobiku, bądź ćwicząc na siłowni. Trening taneczny rozluźnia mięśnie, zwiększając przepływ krwi, a wykonywane ćwiczenia polegające na nauce kroków, pozycji, czy też choreografii, pozwalają sercu utrzymać puls na odpowiednio wysokim poziomie. Różne rodzaju tańca służą aktywizacji poszczególnych rodzajów mięśni. Dlatego warto się uczyć kompleksowo, systematycznie poznając wiele rodzajów kroków i układów tanecznych. Taki kompleksowy trening pozwoli na zaangażowanie całego ciała. Odpręży, zrelaksuje i pozwoli utrzymać dobrą kondycję, ponadto, pozytywnie wpłynie na zdrowie całego organizmu.

Joga to taniec, relaks i wiele zalet dla naszego zdrowia fizycznego i psychicznego. Często jest wspomaganiem dla tańca i wyczerpujących treningów sportowych. Dlatego, że dzięki wszechstronnemu systemowi ćwiczeń, joga może być bardzo przydatna w tańcu. Umożliwia tancerzom poprawę ich giętkości, siły i energii, jednocześnie pozwalając im na odprężenie po wysiłku fizycznym. Między jogą a tańcem jest wiele różnic. Podstawowa różnica polega na tym, że joga koncentruje się na wnętrzu, podczas gdy taniec ma pokazać zewnętrzne i estetyczne aspekty naszego ja. Tłumaczyć można to w ten sposób, że tancerz powinien wyglądać dobrze, a ćwiczący jogę powinien czuć się dobrze.

Joga daje możliwość utrzymania wewnętrznej równowagi i dobrego samopoczucia. Często bardzo pomaga osobom zawodowo trudniącym się tańcem. W zależności od uprawianego gatunku tańca, poleca się inne techniki jogi. Osoby ćwiczące balet, którym zależy na rozluźnieniu mięśni i ścięgien powinny zainteresować się kundalini bądź vinijogą. Tańczący jazz dance lub hip hop mogą wybrać bardziej wyczerpujące ćwiczenia takie jak bikram lub ahtanga. Kundalini uznawana jest za moc odpowiedzialną za zdolności i talenty twórcze. Vinijoga pozwala wykonywać żmudne ćwiczenia, polegające na precyzyjnym ułożeniu ciała, w sposób, który umożliwia zachowanie pewnej swobody. Jest jeszcze Bikram joga – dynamiczna, wymagająca sprawności i wytrzymałości oraz ahtanga, w której przywiązuje się uwagę do płynnego przejścia pomiędzy poszczególnymi pozycjami a oddechem.

Capoeira to sztuka walki, przypominająca taniec. Swoje korzenie ma w tradycjach afrykańskich i brazylijskich. Jest to sztuka niezwykle widowiskowa, znana w Polsce dopiero od kilkunastu lat, ale osiągająca coraz większą popularność. Wykorzystuje się w niej wiele rytmicznych form akrobatycznych, a podstawowym elementem są kopnięcia. Podstawowe zasady i elementy Capoeira powstały na przełomie XVIII i XIX wieku w dwóch brazylijskich miastach: Rio de Janeiro i Salwadorze. Brazylijscy niewolnicy poprzez tę formę starali się zamanifestować swoją odrębność kulturową, taniec ten był dla nich formą rozrywki i zapomnieniem o ciężkim losie. Capoeira łączy w sobie elementy tańców afrykańskich, oraz rytmy i pozycje z tańców Indian Ameryki Południowej.

Są w niej też pewne elementy naśladowania ruchów zwierząt oraz tańców rytualnych różnych plemion. Charakterystyczny dla tego tańca jest dynamizm połączony z taneczną płynnością ruchów, wiele technik przejść i uników. Capoeira jest niezwykle widowiskowa. Odbywa się w kręgu, którego najważniejszym elementem jest orkiestra, bo w tej sztuce walki muzyka pełni bardzo istotną rolę. Choć Capoeira kiedyś była realną walką, dziś jest traktowana bardziej jako gra, zabawa czy właśnie rodzaj tańca. Są szkoły które uczą tej sztuki, a jej uprawianie ma wiele zalet. Przede wszystkim poprawia kondycję i zdrowie. Jeśli poszukujemy czegoś nowego i oryginalnego, warto spróbować treningów.

New style to technika ulubiona przez tancerzy, choreografów oraz gwiazdy muzyki. Jest to połączenie tańca ulicznego i nowoczesnego, ale różni się od nich charakterem i tempem ruchów, które jest przejściowe – z wolnego na szybkie i na odwrót. Ten styl tańca powstał w latach dziewięćdziesiątych XX wieku, zapoczątkowany przez hip hop. Jest to mix wielu technik, takich jak: jazz, modern, dancehall, hiphop, krumping. New style daje zarówno tancerzom, jak i choreografom ogromne pole do popisu. W zasadzie jest jedynym tańcem w którym można łączyć ze sobą różne figury, kroki oraz podnoszenia. New style może być wykonywany solo, w parach i formacjach. Nieważny jest ubiór, obuwie i ogólnie wygląd. Liczy się tylko, by przyciągał uwagę i był oryginalny. Jednak panuje w tym zakresie zupełna dowolność. W tańcu tym, na turniejach najważniejsze są synchrony, czyli równo zatańczone taneczne sekwencje. Jury bierze pod uwagę technikę tańca, oryginalny pomysł na choreografię, mimikę, pomysłowość, dynamikę oraz strój tancerzy. Obecnie New style to najszybciej rozwijający się styl tańca, znajdujący swoje miejsca w teledyskach i progamach tanecznych typu You can Dance. Wielu młodych ludzi próbuje sił w tego typu programach. Dlatego, że mogą pokazać w nich swoja oryginalność, a taniec New style daje im wiele możliwości pokazania swojej inwencji i umiejętności. Nie wszyscy mogą liczyć na karierę tancerza, ale warto próbować.

Disco dance to taniec dyskotekowy, który jest obecnie jedną z kategorii tańca sportowego. Charakteryzuje się szybkim tempem oraz wymachami nóg, szpagatami, figurami akrobatycznymi. Choć kojarzony jest z nieuporządkowanymi podskokami i ruchami rąk oraz głowy, to aby dobrze go tańczyć potrzebne jest nie tylko doskonałe wyczucie rytmu i muzykalność, ale również umiejętność wykonywania skomplikowanych ćwiczeń. Taniec disco królował na parkietach w latach siedemdziesiątych. Jednak nie jest słuszne stwierdzenie, że dziś jest już niemodny. Ten rodzaj tańca wciąż jest popularny. Szczególnie wśród młodzieży i dzieci, które traktują go przede wszystkim jak formę zabawy. Jest dowolny, a wszystkie kroki są dozwolone. Ważne, by skakać i dobrze się bawić. Taki taniec, choć nie jest zorganizowany i uporządkowany, pobudza ruchowo i uczy rytmiki. Może nie jest najbardziej efektowny, ale taniec disco ma swoje zalety. Należy podkreślić, że rytmiczne, szybkie, skoczne rytmy i energiczny taniec jest dla wielu ludzi sposobem na odreagowanie stresów, zachowanie dobrej kondycji i zgrabnej sylwetki. Disco dance jest bardzo żywy i energiczny. Nie brak w nim obrotów, skoków czy ruchów tylko jedną partią ciała, podczas gdy pozostałe są nieruchome. Bardzo istotny jest w nim nie tylko ruch, ale i cała choreografia oraz ubiór. Kolorowy, wyróżniający się i seksowny. Efektowne kolorowe sukienki tancerek zawsze przyciągają wzrok.

Taniec znany jest już od czasów prehistorycznych. Ma związek z narodami i kulturami, które nie zawsze wykorzystywały go dla przyjemności. Dla wielu ludzi stanowił kiedyś bardzo ważną część życia. Dzięki tańcowi można było kontaktować się ze światem duchów, wznosić modły do bogów, prosić siły wyższe o opiekę i pomoc. Niestety, taniec był też niebezpiecznym narzędziem w rękach szamanów. Odpowiednio wykonany leczył. Ale nie tylko, bo za jego pomocą sprowadzano choroby, nieszczęścia i śmierć. W Ameryce, Oceanii i Syberii szamanizm był wyjątkowo rozwinięty, a szamani pełnili główną rolę w religijnych praktykach tych narodów. Tajemnicze tańce miały swoje cele i wprowadzały w trans. Ekstatyczny taniec obfitował w rożne symboliczne kroki, gesty i ruchy. Niektóre służyły szamanowi do odpędzania złych duchów, inne zapraszały je do przyjścia. Jednym z rodzajów tańca religijnego jest taniec voodoo. Podczas rytualnego tańca wykonywanego przez wyznawców voodoo, w tancerzy wstępują duchy, a oni sami tracą świadomość, opętani przez bożka. Loa potrafią ustami i gestami tancerza nawiązać kontakt z ludźmi. Duch śmierci i umarłych może nawet rzucić klątwę na nowonarodzone dziecko i sprawić, że wkrótce umrze. Innym rodzajem tańca rytualnego jest taniec afrykańskiego plemienia Dinków, wykorzystywany do zapewnienia sobie zdrowia i odegnania złych mocy powodujących choroby i śmierć. W trakcie rytualnego tańca lud Dinków wprowadzał się w trans.

Dla osób które kochają taniec i chcą dodatkowo popracować nad swoją sylwetką, specjaliści polecają Dance aerobik. To rodzaj tańca, który jednocześnie rzeźbi sylwetkę oraz mięśnie. Zajęcia z Dance aerobiku można znaleźć w ofercie prawie każdego fitness klubu. Dance aerobik jest zaliczany do grupy treningów CARDIO, bowiem jego głównym celem jest wzmocnienie układu krążenia. Zaletą tej formy jest możliwość rozładowania emocji dzięki zastosowaniu połączenia tańca i ćwiczeń. Trening składa się z ćwiczeń kształtujących mięśnie nóg, pasa biodrowego, pleców i ramion. W jego skład wchodzą również kroki taneczne. Na treningach stosowana jest różnego rodzaju muzyka, od jazzu aż po latino. Rytmiczne poruszanie nóg, ramion i stawów biodrowych w takt muzyki korzystnie wpływa na układ sercowo-naczyniowy, poprawiają kondycję i pamięć ruchową. Te zajęcia mają wiele zalet, więc cieszą się powodzeniem osób w różnym wieku. Jest to również doskonały sposób spędzania czasu. Urozmaiceniem zajęć jest zastosowanie w nich wykorzystanie ciekawych i różnorodnych układów choreograficznych, dzięki czemu trening nie jest monotonny. Jeśli zaś nie mamy możliwości ani chęci korzystać zajęć grupowych, można tańczyć w Zawid=szu domowym. W zmobilizowaniu się do ćwiczeń na pewno pomogą kasety wideo lub płyty DVD, na których demonstrowany jest sposób poprawnego wykonywania ćwiczeń i różnorodne układy choreograficzne.